W genealogii jak w historii naukach niewielu,
czym bardziej się cofasz do tyłu,tym bliższą masz drogę do celu”

(Stanisław L. Pieniążek, 2004)

Co mnie łączy z Rudnickimi h.Jastrzębiec - właścicielami dworu Łojki koło Częstochowy.


Od kiedy dowiedziałam się o Rudnickich h. Jastrzębiec mieszkających na początku XX wieku w dworze Łojki koło Częstochowy, coś nie dawało mi spokoju. W moim drzewie genealogicznym mam bezpośrednich przodków Rudnickich h.Jastrzębiec i musiałam ustalić czy coś ich łączy.Moi tak jak Rudniccy z Łojek przybyli z kujawsko-pomorskiego. Trochę czasu zajęło mi ustalenie faktów, odnalezienie aktów, ale ...

Nie myliłam się !

Na początek trochę informacji, które udało mi się zdobyć na temat majątku Łojki.

/tutaj podziękowania dla Towarzystwa Genealogicznego Ziemi Częstochowskiej/

Od 1813 r. właścicielami majątku Łojki była rodzina Kunert.

26.04/8.05.1874 r. Amelia Kunert sprzedała Łojki Franciszkowi Wąsowskiemu, od którego dobra te 20.06/2.07.1874 r. odkupił Władysław Borowski. Tenże wydzielił główną część majątku wraz z zabudowaniami folwarcznymi i dworem o łącznej powierzchni 516 mórg i 157 prętów i sprzedał 18.04/10.05.1879 r. Klemensowi Koźmińskiemu synowi Ignacego za 18.000 rubli. Po śmierci Władysława Borowskiego pozostałą część ziemi zwaną dobrami Łojki - Konradów o powierzchni 261 mórg i 34 prętów w 1902 r. odziedziczyły jego dzieci: Aniela Alina Karwowska, Władysława Józefa Trzcińska, Maria Amalia Przemysława Rogowska, Konrad Borowski.
Konrad Borowski swoją część sprzedał 30.05/12.06.1902 r. Anieli Alinie Karwowskiej za 2457 rubli i 50 kopiejek.
Lejbuś Bankier i Abram Josek Albert nabyli Łojki - Konradów od wyżej wymienionych właścicieli 27.08/9.09.1909 r. za 15.660 rubli.


24.08/6.09.1912 r. Łojki - Konradów przez wyżej wymienionych właścicieli zostały sprzedane 26 różnym osobom przy pomocy Banku Włościańskiego za 26.926 rubli i 26 kopiejek.

W ten sposób dobra Łojki - Konradów jako zwarta całość przestały istnieć.

Władysław Jan Czerski syn Pawła nabył Łojki od Klemensa Koźmińskiego 10/22.05.1880 r. za 22.000 rubli. Tenże zmarł 23.08.1887 r. nagle na dworcu kolejowym w Częstochowie w wieku 39 lat. Był lekarzem, kawalerem, synem Pawła i Gabrieli z Bujalskich. Po nim majątek odziedziczyło jego rodzeństwo: Aurelia z Czerskich Dąbrowska i Bonifacy Czerski.


Stanisław Stetkiewicz syn Józefa nabył Łojki od poprzednich właścicieli 24.03/5.04.1888 r. za 20.000 rubli. Stanisław Stetkiewicz zmarł 14.10.1908 r. w Częstochowie w wieku 60 lat. Po nim majątek przejęła wdowa Anna z domu Dreger w 1/4 oraz dzieci: Stanisław, Franciszek, Jan i Stefan w 3/4.

Anna z Dregerów Stetkiewicz swoją część sprzedała 16/29.03.1912 r. Władysławowi Rudnickiemu za 8000 rubli. Pozostałe części Władysław Rudnicki nabył na publicznej licytacji 20.03/2.04.1912 r. za 55.100 rubli.


Bracia Tadeusz i Franciszek Rudniccy nabyli Łojki od swojego ojca Władysława Rudnickiego 11.09.1919 r. za 36.100 rubli i 60.000 marek. Bracia podzielili się majątkiem: Franciszek Rudnicki wziął 190 mórg i 253 pręty, zaś Tadeusz pozostałą resztę. Rudniccy byli właścicielami do 1945 r. z przerwą na czas okupacji, kiedy to Niemcy wysiedlili ich z tego majątku wcielonego do Rzeszy.


******************

Wspólni przodkowie moi i Władysława, to :

- jego dziadkowie, a moi 6xpradziadkowie Walenty Rudnicki ur.ok.1690 i Dorota Anna Małachowska;

- pradziadkowie/7xpradziadkowie Kazimierz Rudnicki ur.ok.1650 i Anna Mirucka h. Poraj ;

- 2xpradziadkowie/8xpradziadkowie Stanisław Rudnicki i Mieszkowska Dorota h. Odrowąż;


Franciszek Rudnicki dziedzic Łęg i mój 7xpradziadek Felicjan Rudnicki, podstoli kruszwicki, właściciel m.in. Kościeszek byli BRAĆMI

Ich ojciec, to Kazimierz Rudnicki, podstoli kruszwicki, dziedzic ościsłowa, właściciel wsi Mietlica, Kościeszek i matka Konstancja Koszkowska

Sa to moi 5xpradziadkowie.


Poniżej mały wywód przodków Władysława Rudnickiego, który ustaliłam na podstawie aktów metrykalnych dostępnych na : 

https://www.familysearch.org/

https://geneteka.genealodzy.pl/

http://teki.bkpan.poznan.pl/

..........................

1) Franciszek Rudnicki, dziedzic Łęgu pojął za żonę 1 stycznia 1801 w Kołudzie Wielkiej Parafia Ludzisko Teresę Borucką, córkę Bonawentury Boruckiego h.Rola stolnika inowrocławskiego i Anny Kołudzkiej. Dziedziców Kołudy i Napruszewa w 1802 r.

Franciszek i Teresa mieli dwie córki oraz syna :

- Marię Teklę ur. w 1806 roku w Kościeszkach /przyp.mój przodek Kazimierz Rudnicki był właścicielem Kościeszek od 1793 roku/.

- Annę zm.1822 w łęgu Par.Bronisław

- Józefa Marcina Niepomucena /ojca Władysława Rudnickiego/ ur. 11.11.1818 roku w Kościeszkach.

2) Józef Marcin Niepomucen Rudnicki pojął za żonę 9.02.1841 r. w Krosniewicach Emilię Zuzannę Lisowską ur. 1824 , córkę Marcelego Lisowskiego i Antoniny Kościelskiej.

Józef i Emilia mieli córkę i dwóch synów :

- Helenę ur. 1854 w Leźnicy Małej, późniejszą żonę Juliana Sobolewskiego /ślub 24.02.1878/;

- Antoniego ur.1842 w Ostałowie, męża Katarzyny Gnoińskiej /ślub 02.07.1871/;

- Władysława ur. 1845 w Sługocinku, Par.Golina, Pow.Konin /wg aktu zgonu sporz.22.11.1926 nr 39/

3) Władysław Rudnicki właściciel Łojek pojął za żonę

Wiktorię Kalińską h.Jelita ur.ok.1854 roku, córkę Romualda Kalińskiego i Emilii Gzowskiej ur. 09.08.1818 w Jankowicach, Par.Krośniewice, zm.25.02.1886 r. córkę Augustyna Gzowskiego i Józefy Kiełczewskiej.

Rodzice Wiktorii wzięli ślub w 1848 r. i byli właścicielami dworu Franki. Wiktoria według moich ustaleń miała brata Ignacego ur.1856 zm,10.07.1857 oraz siostry : Henrykę i Augustę , które poślubiły Adolfa Marcelego Sawickiego /Henryka 1877, Augusta 1878/.

Dzieci Władysław i Wiktorii :

- Józef ur. 1878 zm. 12.09.1935. Wachmistrz 201 pułku Szwolażerów. Pierwsza żona Maria Gadomska. Druga żona Mieczysława Bukowiecka córka Marii Bukowieckiej-Pfeiffer. Mieczysława w 1939 poślubia brata Józefa – Franciszka. Pochowany na Cmentarzu Św.Rocha w Częstochowie.


 

- Franciszek zm. ok.1955 r. w Warszawie żona Mieczysława, właściciele majątku w Rembiszach pod Goworowem;

- Kazimierz, który wyjechał do USA, a po powrocie mieszkał u brata Franciszka. Zmarł w Gorzęgowie w 1935 roku.

- Maria ur. 1877 mąż Stefan Dembowski. Właściciele majątków Dzielów pod Częstochową, Łękińsk pod Radomskiem. Zmarli po I wojnie światowej w majątku Katarzynów.

- Zofia – nie posiadam informacji,

- Wiktoria – zmarła w dzieciństwie,

- Tadeusz ur. 1882 zm. na atak serca 1.10.1939 r. Żona Joanna Barbara Łojewska. Mieszkali w dworze Łojki, który to wraz bratem Franciszkiem odkupili od swego ojca Władysława. Mieli córkę Wiktorię Korwin Burkacką ur.18.02.1921 zm. 04.07.1989. Pochowany wraz z córką  na Cmentarzu św. Rocha w Częstochowie.







....................................

Władysław Rudnicki dziedzic dóbr Łojki zmarł 5.10.1923 r. o godzinie 5 rano we wsi Łękińsko w parafii Grzymalina Wola przebywając tam czasowo u córki. Miał 78 lat, był synem Józefa i Emilii z Lisowskich urodzonym w Sługocinku w parafii Golina w powiecie konińskim. Pozostawił po sobie wdowę Wiktorię z Kalińskich.
Co ciekawe jego akt zgonu sporządzono w księgach metrykalnych parafii Grzymalina Wola dopiero 22.11.1926 r., nr aktu 39. W akcie tym podano, że nie został on sporządzony w swoim czasie z powodu zapomnienia i niestawienia się świadków. Pochowany w Częstochowie na Cmentarzu Św.Rocha wraz z żoną Wiktorią i synem Józefem.





Wiktoria Rudnicka z Kalińskich h. Jelita, Zmarła 05.09.1936 r. w Łękińsku. 






Goniec Częstochowski.

 





Grobowiec Rudnickich na Cmentarzu Św.Rocha w Częstochowie.
Foto Janina Fickowska 4 czerwca 2021



Strasz i Włodarczyk moi 6xpradziadkowie z Młoszowej.

 


Akt małżeństwa moich 6xpradziadków z dnia 17 lutego 1760 roku

Jana Chryzostoma STRASZA

 syna Macieja Strasza i Reginy,

 urodzonego 23 stycznia 1735 w Młoszowej

Agnieszki WŁODARCZYK

córki Hiacynta Włodarczyka i Teresy z Bednarzów,

urodzonej 21 stycznia 1739 roku w Młoszowej.

Źródło : akta metrykalne Parafii Piotra i Pawła w Trzebini.

Ich córka to Elżbieta Strasz ur.18.11.1763 r. moja 5xprababka
wnuczka Apolonia Zając ur. w 1783 r. moja 4xprababka
prawnuk Jan Feliksik ur.3.09.1809 mój 3xpradziadek
praprawnuk Piotr Feliksik ur.20.08.1838 mój 2xpradziadek
3xprawnuk Wojciech Feliksik ur.18.04.1875 mój pradziadek
4xprawnuk Stefan Feliksik ur.7.10.1909 - mój dziadek

1944 rok Powstanie Warszawskie i moja rodzina - obozy koncentracyjne Ravensbrück i Buchenwald.

      Władysław Wojtczak urodził się 4 czerwca 1876 roku w Skromnicy, Parafia Leźnica Wielka jako trzeci syn moich prapradziadków Walentego Wojtczaka i Marianny z Urbańskich. Był bratem mojego pradziadka Jana Wojtczaka.

Fot. Władysław Wojtczak

Wraz z żoną Marią z Orzechowskich ur. 30 stycznia 1886 roku mieszkali w Warszawie przy ul. Krakowskie Przedmieście 38.

Fot. Krakowskie Przedmieście 38. Zdjęcie ze zbiorów AP. 1937 rok.

Razem z rodzicami Władysławem i Marią mieszkały ich dzieci : Irena, Helena i Witold.

W pierwszych dwóch tygodniach Powstania Warszawskiego wszyscy zostali aresztowani przez hitlerowców i umieszczeni w niemieckim, przejściowym obozie DULAG 121 w Pruszkowie.
Z obozu tego Władysław wysłał kartkę do swojego brata Jana z informacją o aresztowaniu całej jego rodziny. Kartka ta została dostarczona do brata niestety już po osadzeniu wszystkich w niemieckich obozach koncentracyjnych.

- Władysław - lat 68 -

 aresztowany 4 sierpnia 1944 roku ;
wywieziony do obozu koncentracyjnego w Buchenwaldzie 13 sierpnia 1944 r.
Nr obozowy 71684



Skany dokumentów obozowych zdobyłam z arolsen-archives.org

Przeżył obóz koncentracyjny.
Zmarł 25 grudnia 1957 roku w Warszaawie.
 Pochowany na Cmentarzu Bródnowskim w Warszawie KW 24a.



- Maria -  lat 58 - żona Władysława  -
    
wywieziona do niemieckiego obozu koncentracyjnego Ravensbrück 24 sierpnia 1944 roku;
zmarła w Obozowej izbie Chorych
 3 lutego 1945 r.
Nr obozowy 59851.

Informacje ze strony https://straty.pl/



- Irena Justyna - lat 38 - córka -
ur. 26 września 1906

wywieziona do niemieckiego obozu koncentracyjnego Ravensbrück
 24 sierpnia 1944 r.
zwolniona w kwietniu 1945 roku po wyzwoleniu obozu przez Armię Czerwoną;
Nr obozowy 59852

Informacje ze strony https://straty.pl/

Zmarła 24 grudnia 1997 roku w Warszawie przeżywszy 91 lat.



- Helena - córka -

z obozu w Pruszkowie przewieziona do pracy w fabryce amunicji w Vohrenbach ;
w Niemczech poznaje swojego męża o nazwisku Ziółkowski.
Zwolniona z pracy w fabryce wraca ze swym synem Cezarym do Warszawy - Radości

Informacje : Jadwiga Wojtczak "Rodziny Łabędzkich i Wojtczaków - wspomnienia spisane w 1986 roku dla upamiętnienia wydarzeń rodzinnych w okresie 100 lat"

Umiera nagle 21 listopada 1979 roku.
Pochowana wraz z ojcem Władysławem na Cmentarzu Bródnowskim w Warszawie.



- Witold - lat 25 - syn -
ur. 17 maja 1919 roku



wywieziony do niemieckiego obozu koncentracyjnego Buchenwald 13 sierpnia 1944 roku;
według dokumenu obozowego 20 stycznia 1945 roku jeszcze żył;
Nr obozowy 71683






Skany dokumentów obozowych  zdobywłam z z arolsen-archives.org

Brak do dnia dzisiejszego informacji, co się stało  z Witusiem 
/tak go nazywała moja babcia Janina z Wojtczaków, a jego kuzynka/.



Władysław z córkami Ireną i Heleną mieszka po powrocie w Radości, w drewnianym, piętrowym domu po rodzicach Marii - Orzechowskich, a teściów Władysława.

Osobiście poznałam obie ciocie - Irenkę i Helenkę. 

Irenkę pamiętam trochę lepiej. Wraz z moimi dziadkami - Janiną i Edmundem gościłam w ich domu na tzw. letnisku. Ciocia miała nawyk chowania skórek chleba do bieliźniarki i do szafek w kuchi. Zawsze się bała, by nie zabrakło jej chleba.


Z rodzicami też odwiedzałyśmy ciocię, z którą mieszkał syn jej siostry Heleny - Czarek. Niestety nie mam z nim kontaktu, więc nie wiem także jak potoczyły się jego losy.

Od cioci Iry dostałam parę pięknych książek, które do dzisiejszego dnia są w moim posiadaniu.

Ku pamięci Władysława, Marii, Ireny, Heleny i Wacława.










Konstancja Sabina ŚWIĘTOCHOWSKA z Rudnickich


Konstancja Sabina ŚWIĘTOCHOWSKA z Rudnickich, urodzona w roku 1878 w Warszawie.
Córka moich prapradziadków Franciszka Tomasza Rudnickiego (1851-1916) i Anny Rozyny z Schott'ów (ur.1851), siostra mojej prababci Józefy Fickowskiej z Rudnickich (1880-1933).

16 lutego 1896 roku w Parafii Loretańskiej w Warszawie poślubia Adolfa Świętochowskiego urodzonego 13 czerwca 1876 roku w Połaziu, Parafia Pniewnik.

Ze związku tego rodzi się pięcioro dzieci :
-Edward, mąż Heleny Rejniak
-Józef ur.1899, mąż Jadwigi
-Mieczysław Emil ur.1897
-Witold, mąż Wiktorii Piotrowskiej
-Józefa ur.1901

Świętochowscy pochodzili z parafii Pniewnik w powiecie węgrowskim gdzie przedstawiciele rozrastających się gałęzi tego rodu zakładali kolejne osady, które w nazwie miały człon „Świetochów”. Był więc Świetochów Stary, Świętochów Nowy i Świętochów Trawy (obecnie Trawy) czy Połazie Świętochowskie.
Konstancja Sabina zmarła 29. grudnia 1926 roku.

Na zdjęciu Konstancja z Rudnickich ze swoim mężem Adolfem Świętochowskim.

Anna Kamilla Narzymska z Ostaszewskich


Anna Kamilla NARZYMSKA z Ostaszewskich, urodzona 26 lipca 1862 r. w Warszawie.

Wnuczka moich 4xpradziadków Józefa Ostaszewskiego h. Ostoja i Katarzyny Kastelli,
córka Ludwika Bazylego Ostaszewskiego (1826-1872), tancerza baletu Teatru Wielkiego w Warszawie (brata mojej 3xprababki Marceliny Dąbrowskiej z Ostaszewskich)
i Anny Klary Benecke (ur.1861).

W 1882 roku poślubiła Władysława Narzymskiego ur. w 1856 roku w Suwałkach.
Z moich ustaleń - syn Henryk Stefan ur.1885 Warszawa.


 

Marian Piotr Fickowski i Natalia Janina Szpotakowska

Pragnę dzisiaj przedstawić brata mojego pradziadka Wacława. 
Jest nim Marian Piotr FICKOWSKI i jego żona Natalia Janina SZPOTAKOWSKA.


Fot. Natalia i Marian Fickowscy.

Marian Piotr FICKOWSKI przyszedł na świat w 1884 roku w Krzywdzie, Parafia Radoryż, jako czwarte dziecko Tomasza Fickowskiego - telegrafisty i pomocnika naczelnika stacji Krzywda oraz jego żony Emili Pauliny z Dąbrowskich.

Z zawodu inżynier. Jako 22 latek, w 1906 roku zamieszkał w Moskwie, gdzie odbywał służbę wojskową, jako żołnierz poborowy armii rosyjskiej.

Na początku lat trzydziestych XX wieku sekretarz komisji Koła Ogrzewników w Stowarzyszeniu Techników Polskich w Warszawie.

Od 1932 roku przy ulicy Wolskiej 114 prowadził wspólnie z E.Grottem biuro instalacyjno-techniczne.

Na tejże ulicy mieszkał pod numerem 115 wraz z żoną Natalią Janiną ze Szpotakowskich.


Fot. Akt ślubu Mariana Fickowskiego i Natalii Szpotakowskiej z 1906 roku. Warszawa Parafia Św. Krzyża.


Uczestnik wojny obronnej w 1939 roku. Zmarł w niewoli niemieckiej 8 lipca 1940 roku.

Pochowany wraz ze swoją siostrą Jadwigą Nemetz z Fickowskich w Kw.313, rz.2 na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie.


Fot. Tablica nagrobna na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie.


Natalia Janina FICKOWSKA ze SZPOTAKOWSKICH urodziła się w 1882 roku w Warszawie.

Córka Kazimierza Szpotakowskiego i Józefy Ekowskiej. Siostra Janiny Ludwiki Szpotakowskiej, żony brata swojego męża Fickowskiego Tadeusza.

Natalia zmarła 29 grudnia 1969 roku w Warszawie. Pochowana na Cmentarzu Powązkowskim w Rz.2, m.21.


Fot.Natalia Fickowska



 Marian i Natalia FICKOWSCY mieli troje dzieci:


- Czesława Stefana ur. 15 grudnia 1907 roku, mąż Marii z Grabowskich, rozstrzelanej przez hitlerowców wraz z synem Andrzejem Józefem 4 sierpnia 1944 r. w Warszawie, druga żona Edyta Miller;

- Halinę Józefę ur. 1 stycznia 1909 roku, żona Brunona Nowickiego zm. 17 czerwca 1943 r. 

- Gabrielę Marię, ur.18 marca 1922 roku, żona Wacława Górala /Gorol/.
-