*

„W genealogii
jak w historii naukach niewielu,
czym bardziej się cofasz do tyłu
tym bliższą masz drogę do celu”

(Stanisław L. Pieniążek, 2004)


Ryszard Kotas/Kotys - bo czasami nie masz pojęcia o swoich krewnych.


           Na początku XIX wieku, w Ruszenicach Wojciech Zacharski i Małgorzata ze Skalskich Zacharska pracowali jako papiernicy. Z przekazów ustnych wiem, że byli rodem papierników znającym się na swoim fachu jak mało kto. Mieszkali w Rakowie, gdzie urodziło się ich dwanaścioro dzieci. Najstarsza Franciszka w roku 1803, a najmłodsza Ludwika w 1824. Hrabina Anna Małachowska zleciła Wojciechowi zaprojektowanie Papierni, która miała powstać na terenie dóbr Końskie, nad rzeką Czarną. Pracownicy zatrudnieni do budowy otrzymali od hrabiego Stanisława Małachowskiego działki, na których zaczęli budować swoje domy. Powstająca wieś otrzymała nazwę na cześć żony hrabiego Anny z domu Stadnickiej nazwę Stadnicka Wola. Z zadania zaprojektowania i budowy młynu papierni Wojciech Zacharski wraz z innymi papiernikami wywiązał się już w pierwszych latach XIX wieku, gdyż przeglądając akty kościelne można zauważyć wpisy z nazwiskami papierników . W XX wieku papiernia ta nosiła nazwę „Starej Papierni” i przetrwała jeszcze do lat pięćdziesiątych ubiegłego wieku.

         2 czerwca 1810 roku przychodzi na świat syn Wojciecha i Małgorzaty – Antoni. 14 stycznia 1836 roku w Radostowie, poślubia córkę zegarmistrza Jana Wehrle, osadnika niemieckiego pochodzącego z okolic Schwarzwaldu oraz Anny z Lichanich pochodzącą z Opoczna – Sylwię Annę Wehrle urodzoną 3 listopada 1810 roku w Klimontowie, a będącą na służbie w Niedźwiedziu. Młodzi małżonkowie po ślubie zaczynają pracę w Papierni w Stadnickiej Woli. Z tego związku przychodzi na świat siedmioro dzieci. Między innymi Franciszek Józef Zacharski w 1835 roku w Radostowie oraz Antonina Zacharska 12 czerwca 1853 roku w Ruszenicach.

         Franciszek 21 maja 1860 roku w Końskich poślubia Teodorę Kuletę. Natomiast Antonina 22 stycznia 1873 w Stadnickiej Woli Juliana Bałaszkiewicza.

          W 1878 roku losy dwojga rodzeństwa się rozchodzą. Franciszek zostaje w Stadnickiej Woli, a Antonina wyprowadza się z mężem do Warszawy. Jeszcze w Końskich przychodzą na świat dzieci Antoniny i Juliana – Hipolit i Wiktor.

         - Franciszek Zacharski ma czworo dzieci. Między innymi Helenę ur. w 1874 roku, która to w 1896 roku w Czerwonym Moście poślubia Stanisława Kotasa. Mają pięcioro dzieci. Jeden z dwóch synów – Czesław  Kotas ur. w 1903 bierze za małżonkę Irenę z której to 20 marca 1932 roku przychodzi na świat  w Mniowie Ryszard Kotas, aktor znany m.in. z postaci Paździocha w serialu „Świat według Kiepskich”. Zmienia jednak nazwisko na KOTYS i pod takim można go spotkać do dziś. https://pl.wikipedia.org/wiki/Ryszard_Kotys



        - Antonina Bałaszkiewicz z Zacharskich i jej mąż Julian mają córkę Teofilę Marcellę ur. 23 kwietnia 1884 roku w Warszawie. Wychodzi ona za mąż za Jana Wojtczaka rodem z Łeczycy. W Warszawie ma on zakład szczoteczek do zębów. Z tego związku w Asnieres pod Paryżem przychodzi na świat moja babcia Janina Wojtczak. Babcia wychodzi za mąż za Edmunda Fickowskiego. Mają jednego syna, mojego ojca Jacka Fickowskiego.

   Siostra Franciszka Zacharskiego, prapradziadka Ryszarda Kotysa (Kotasa), to moja praprababcia Antonina Bałaszkiewicz z Zacharskich

Natomiast prapradziadkowie Ryszarda, a moi praprapradziadkowie, to te same osoby :
 Antoni Zacharski i Sylwia Anna Wehrle wspominani już wcześniej.




Rodzice Ryszarda - Czesław i Irena Kotas oraz dziadkowie Stanisław Kotas i Helena z Zacharskich są pochowani w Końskich.




Księgi metrykalne dekanatu chrzanowskiego

Dekanat Chrzanów obejmuje w sumie 11 parafii. Trzy zapoczątkowały swoje istnienie w średniowieczu, a mianowicie parafia św. Jana Chrzciciela w Chrzanowie-Kościelcu, parafia św. Mikołaja w Chrzanowie oraz Parafia Podwyższenia Krzyża Świętego w Płazie. Są one jednocześnie parafiami-matkami dla pozostałych parafii dekanatu. W tych też parafiach znajdziemy najstarsze księgi metrykalne okolic Chrzanowa. Najstarsze z nich posiada parafia św. Mikołaja. Poza parafiami księgi i ich kopie można znaleźć w Archiwum Kurii Metropolitalnej w Krakowie, w Archiwum Narodowym w Krakowie oraz w Archiwum Państwowym w Katowicach.



Balin - Parafia Chrystusa Króla

Parafia została erygowana w 1932 roku. Parafię wydzielono z parafii św. Jana Chrzciciela w Chrzanowie. Obecnie obejmuje swym zasięgiem sołectwo Balin oraz dzielnice miasta Jaworzna – Koźmin i Cezarówka Górna.

Księgi chrztów i urodzeń od 1897
Księgi małżeństw od 1904
Księgi zgonów od 1904

Wcześniejsze metryki znajdują się w księgach parafii św. Jana Chrzciciela w Chrzanowie.

Bolęcin - Parafia NMP Matki Kościoła

Parafia została erygowania w 1983 roku. Parafię wydzielono z parafii Podwyższenia Krzyża Świętego w Płazie. Obecnie obejmuje swoim zasięgiem wsie Bolęcin i Piła Kościelecka.

Księgi chrztów i urodzeń od 1982
Księgi małżeństw od 1982
Księgi zgonów od 1982

Wcześniejsze metryki znajdują się w księgach parafii Podwyższenia Krzyża Świętego w Płazie.

Chrzanów - Parafia Matki Bożej Różańcowej

Parafia została erygowana  1986 roku. Parafię wydzielono z parafii św. Mikołaja w Chrzanowie.

Wcześniejsze metryki znajdują się w księgach parafii św. Mikołaja w Chrzanowie.

Chrzanów - Parafia św. Mikołaja

Parafię erygowano przed 1325 rokiem. W przeszłości obejmowała swoim zasięgiem miasto Chrzanów, wsie Kąty, Góry Luszowskie oraz część wsi Siersza. Obecnie należy do niej tylko część miasta Chrzanowa.

 W parafii:

Księgi chrztów i urodzeń od 1727
Księgi małżeństw od 1719
Księgi zgonów od 1752

W Archiwum Kurii Metropolitalnej w Krakowie:

Kopie ksiąg chrztów i urodzeń: 1809-1812, 1821-1879
Kopie ksiąg małżeństw: 1809-1812, 1821-1879
Kopie ksiąg zgonów: 1809-1812, 1821-1879

W Archiwum Narodowym w Krakowie:

Księgi chrztów: 1773-1774
(zespół nr 524, sygnatura nr 69 – Nowa Góra)

Metryki urodzeń, ślubów, zgonów: 1790-1791
(zespół nr 30 Akta Komisji Porządkowej Cywilno-Wojskowej Województwa Krakowskiego)

W Archiwum Państwowym w Katowicach:

Akta stanu cywilnego - urodzenia, małżeństwa, zgony:  1889-1900
(Zespół numer 2101. Na miejscu dostępny indeks. Z roku 1889 tylko koniec grudnia, z roku 1900 tylko początek stycznia.)

Chrzanów - Parafia Świętej Rodziny

Parafię erygowano w 1995 roku. Wydzielono ją z parafii św. Mikołaja w Chrzanowie. Obecnie obejmuje swym zasięgiem część miasta Chrzanowa.

Wcześniejsze metryki znajdują się w księgach parafii św. Jana Chrzciciela w Chrzanowie.

Chrzanów-Kąty - Parafia Miłosierdzia Bożego

Parafię erygowano w 2003 roku. Wydzielono ją z parafii św. Mikołaja w Chrzanowie. Obecnie obejmuje swym zasięgiem część miasta Chrzanowa.

Wcześniejsze metryki znajdują się w księgach parafii św. Mikołaja w Chrzanowie.

Chrzanów-Kościelec - Parafia św. Jana Chrzciciela

Parafię erygowano w XIII wieku. W przeszłości obejmowała swym zasięgiem wsie Balin, Borowiec, Kościelec, Libiąż Mały, Luszowice, Pogorzyce, Źrebce. Dziś swym zasięgiem obejmuje część miasta Chrzanowa.

W parafii:

Księgi chrztów i urodzeń od 1797
Księgi małżeństw od 1827
Księgi zgonów od 1797

W Archiwum Kurii Metropolitalnej w Krakowie:

Kopie ksiąg chrztów i urodzeń: 1829-1874
Kopie ksiąg małżeństw: 1829-1874, 1880-1881
Kopie ksiąg zgonów: 1829-1881

W Archiwum Narodowym w Krakowie:

Księgi chrztów: 1773-1774
(zespół nr 524, sygnatura nr 69 – Nowa Góra)

Metryki urodzeń, ślubów, zgonów: 1790-1791
(zespół nr 30 Akta Komisji Porządkowej Cywilno-Wojskowej Województwa Krakowskiego)

Chrzanów-Rospontowa - Parafia Matki Bożej Ostrobramskiej

Parafię erygowano w 1939. Parafię wydzielono z parafii św. Jana Chrzciciela w Chrzanowie. Obecnie obejmuje część miasta Chrzanowa.

Księgi chrztów i urodzeń od 1939
Księgi małżeństw od  1939
Księgi zgonów od  1939

Wcześniejsze metryki znajdują się w księgach parafii św. Jana Chrzciciela w Chrzanowie.

Luszowice - Parafia św. Anny

Parafia została erygowana w 1999 roku. Parafię wydzielono z parafii św. Jana Chrzciciela w Chrzanowie. Obecnie obejmuje swym zasięgiem wieś Luszowice.

Wcześniejsze metryki znajdują się w księgach parafii św. Jana Chrzciciela w Chrzanowie.

Płaza - Parafia Podwyższenia Krzyża Świętego

Parafię erygowano w 1373 roku. W przeszłości obejmowała swym zasięgiem wsie Płaza i Bolęcin. Obecnie teren parafii to wieś Płaza i niewielka część wsi Bolęcin.

W parafii:

Księgi chrztów i urodzeń od 1799
Księgi małżeństw od 1799
Księgi zgonów:  1797-1863 i od 1938

W Archiwum Narodowym w Krakowie:

Księgi chrztów: 1773-1774
(zespół nr 524, sygnatura nr 69 – Nowa Góra)

Metryki urodzeń, ślubów, zgonów: 1791
(zespół nr 30 Akta Komisji Porządkowej Cywilno-Wojskowej Województwa Krakowskiego)

Pogorzyce - Parafia NMP Królowej Polski

Parafia została erygowana w 2008 roku. Parafię wydzielono z parafii św. Jana Chrzciciela w Chrzanowie. Obecnie obejmuje swym zasięgiem wieś Pogorzyce.

Wcześniejsze metryki znajdują się w księgach parafii św. Jana Chrzciciela w Chrzanowie.

Przerwa w działalności bloga...powracam :)

Minęły ponad trzy lata od ostatniego wpisu na tym blogu. Moje życie drastycznie się zmieniło, brakowało czasu na poszukiwania....ale pomimo to drzewo bardzo się rozrosło.
Ustaliłam wiele danych, znalazłam akty o których nie miałam pojęcia. Najważniejszym był akt zgonu mojego prapradziadka Tomasza Fickowskiego. Znalazłam go miesiąc temu, a szukałam ponad ;) 30 lat.

Tłumaczenie :
Działo się w wiosce Radoryż 7/19 grudnia 1891 roku o godzinie 11 rano. Stawili się Franciszek Prądzyński, naczelnik stacji drogi żelaznej Krzywda lat 36, i Aleksander Krynicki dróżnik lat 32, mieszkający w Krzywdzie i oświadczyli, że 4/17* grudnia bieżącego roku o godzinie 3 po północy umarł Tomasz Fickowski pomocnik naczelnika stacji w Krzywdzie mieszkający, lat 41, urodzony we wsi Wola Cygowska w powiecie radzymińskim, syn rodziców nieznanych z imion i nazwisk, zostawiwszy po sobie owdowiałą żonę Emilię z Dąbrowskich. Po naocznym upewnieniu się o zgonie Tomasza Fickowskiego, akt ten uczestniczącym przeczytany i przez nich podpisany został.


Pozostawił po sobie żonę Emilię z Dąbrowskich lat 43 i sześcioro dzieci. Najstarsze lat 13, a najmłodsze mające parę miesięcy (Stanisław ur. 1890 r.). Emilia prawdopodobnie wróciła z dziećmi do Warszawy. Jej ojciec Adam Dąbrowski był świadkiem na chrzcie najmłodszego dziecka urodzonego rok wcześniej.  Nie ustaliłam jeszcze gdzie jest pochowana i kiedy zmarła. Możliwym jest, ze ponownie wyszła za mąż i zmieniła nazwisko.

2 listopada - Dzień Zaduszny - cmentarz w Chrzanowie i nagrobki mojej rodziny


 Dzień Zaduszny. Dawne "dziady". Wizyta na chrzanowskim cmentarzu.

Powyżej grób mojego taty Jacka Fickowskiego byłego nauczyciela języka polskiego i dyrektora Zespoły Szkół Ekonomiczno-Chemicznych w Trzebini.

Poniżej nagrobek mojej prababci Józefy Fickowskiej z Rudnickich i jej córki Anny Klisińskiej z Fickowskich i jej męża Hieronima Klisińskiego.


 Grób moich dziadków Edmunda Fickowskiego i Janiny Fickowskiej z Wojtczaków.


 Grób siostry mojego dziadka Edmunad - Amelii Billewicz herbu Mogiła.





 Grób syna mojego chrzestnego ojca - Miłosza Madeja. Zmarł śmiercią tragiczną kąpiąc się w wannie...zabiły go opary gazu.


Krzyże na chrzanowskim cmentarzu.




Najsmutniejsza część cmentarza. Nagrobki dzieciaczków....


 Jak widać mam kogo odwiedzać nie tylko przy okazji Wszystkich Świętych....










Jan Wojtczak nekrolog

 Jan Wojtczak - mój pradziadek. Urodzony 6 stycznia 1879 r. w Skromnicy. Wychowywał się w Łęczycy wraz ze swoim licznym rodzeństwem. Tutaj także nauczył się szczotkarstwa. Po przyjeździe do Warszawy założył jedyną w Polsce firmę produkującą patentowane szczoteczki do zębów.

W artykule inż. K.Skorupki pod tytułem "Stan cechów Warszawskich w okresie lat 1918 - 1922" str. 4  zamieszczonym w "Gazecie Rzemieślniczej" Nr 30-31 z roku 1928 można było o pradziadku przeczytać.



Produkował ok. 4000 sztuk szczoteczek tygodniowo. Nie była to zatem mała, jednoosobowa firma. Niestety w żadnych dostępnych mi publikacjach, spisach rzemieślniczych nie odnalazłam nic więcej o pradziadku. Niestety działania wojenne w Warszawie zaprzepaściły większość dokumentów już na zawsze.
  

W książce adresowej Warszawy można także go odnaleźć.

 

 Ranny w Powstaniu Warszawskim zostaje przewieziony do rodziny do Końskich. 9 września 1944 roku umiera.Ciało sprowadzono do Warszawy. Pochowany na cmentarzu bródnowskim wraz z pierwszą żoną zmarłą w 1919 roku. Druga żona Jadwiga z Szajerów też wraz z nim została tam pochowana, ale już w 1970 roku.

W pierwszą rocznicę jego śmierci w 1945 r. we wrześniu w "Życiu Warszawy" został zamieszczony nekrolog.

 Podpisana druga żona, dzieci Janina, Tadeusz i Zdzisław i mój tata Jacek.


 Skany nekrologu dzięki uprzejmości mojej kuzynki Reni.

Jan Wojtczak
I pomyśleć, że miał troje dzieci, z których tylko moja babcia miała syna, a syn (czyli mój tata) miał tylko mnie-jedyną córkę...

Józef Ostaszewski z Ostaszewa - kwarenda z AP Łódż

Józef Ostaszewski, żołnierz z 2 Korpusu Inwalidów i Weteranów z Lublina, 
ojciec Marceliny Dąbrowskiej z Ostaszewskich, 
dziadek Emilii Pauliny Fickowskiej z Dąbrowskich,
 pradziadek Józefy Fickowskiej z Rudnickich,
 prapradziadek mojego dziadka Edmunda Fickowskiego,
praprapradziadek mojego taty Jacka Fickowskiego
 a mój 4xpradziadek


Dwa tygodnie temu odnalazłam akt ślubu Józefa Ostaszewskiego z Katarzyną Kastelli
Wzięli oni slub 16 września 1816 w Piotrkowie. Akt nr 19 z Gminy Piotrkowskiej.


Zaraz potem znalazłam akty zejścia rodziców Katarzyny Ostaszewskiej z Kastellów -  
Antoniego ur. ok. 1755 r. i zmarłego 19 maja 1815 r. w Piotrkowie.


Oraz Marianny ur. ok. 1766 i zmarłej 14 kwietnia 1818 w Piotrkowie.


To akta cywilne. W Archiwum w Łodzi znalazłam informację, że zachowały się także alegata do księgi ślubów z 1816 roku, co ogromnie mnie ucieszyło, bo wreszcie może ustaliła bym coś dalej o Józefie. Zleciłam kwarendę i po 10 dniach, dziś otrzymałam maila ze skanami.

W załączniku  było pozwolenie na ślub dla Józefa od Wielmożnego Pułkownika Łaszewskiego dowódcy Batalionu 2 Korpusu Inwalidów i Weteranów.


Korpus Weteranów - formacja złożona z wysłużonych ale sprawnych żołnierzy i oficerów. W sytuacji, gdy służba wojskowa trwała wiele lat często ludzie tacy nie potrafili odnaleźć się w życiu cywilnym, nie posiadając środków utrzymania ani majątku. Z tego powodu we wszystkich państwach tworzono formacje które zapewniały opiekę i wsparcie starym wiarusom (ale tylko tym zasłużonym). W zamian pełnili oni pomocnicze funkcje pilnując magazynów i szpitali wojskowych, strzegli twierdz i więzień wojskowych. W Królestwie Polskim od 1828 roku Korpus tworzyły 3 bataliony, z których ostatni pełnił rolę karnego, złożony z "kompanii poprawczych" - dwóch więźniów cywilnych i jednej wojskowych.
W trakcie powstania Listopadowego weterani stali się poszukiwanymi instruktorami dla nowo zaciąganych rekrutów, pełniąc niekiedy również służbę w polu.


Dodatkowo informacja o datach i miejscu urodzenia Katarzyny Kastelli ur. 25 kwietnia 1797 r. w Piotrkowie, córki Antoniego i Marianny, Kondycji Miejskiej (mieszczanie), lat 19.


I najważniejsze !!!! Dokładna data urodzenia, miejscowość i rodzice Józefa Ostaszewskiego !!!

Józef Ostaszewski ur. 8 marca 1777 r. w Ostaszewie Wielkim, Parafia Szyszki z Wojciecha i Konstancji Kondycji Szlacheckiej (szlachta Ostaszewa), lat 39.


O tym , że Józef ma korzenie szlacheckie wiedziałam od dawna, ale to nie to było dla mnie ważne, a cała reszta danych. Dodać mogłam do drzewa 5xpradziadków Wojciecha i Konstancję Ostaszewskich. 

 Ciekawe też, że Katarzyna była aż 20 lat młodsza od męża. Józef był kawalerem, gdy brali ślub.
Mieli czworo dzieci : Marcelinę (moją 3xprababkę), Teofilę, Wiktorię i Ludwika (aktora baletu Teatru Wielkiego w Warszawie).

Niestety by odnaleźć  oryginał aktu urodzenia Józefa musiała bym osobiści pojechać do Archiwum Diecezjalnego w Płocku, gdzie znajdują się Akta metrykalne parafii rzymskokatolickiej w Szyszkach od 1698 do 1892 . Szkoda. Mam jednak nadzieję, ze jakaś dobra duszyczka mi w tym pomoże.
 ______________________________________________________

"Gniazdem" Ostaszewskich było właśnie Ostaszewo Wielkie. 

W Wikipedii możemy przeczytać :

W okresie staropolskim Ostaszewo Wielkie i przyległe tereny należały do rodziny Ostaszewskich herbu Ostoja. Najstarszym źródłem są akta kancelarii książąt mazowieckich w Metryce Koronnej. Zawierają przywilej księcia Bolesława IV z 1446 zwalniający poddanych Ścibora z Ostaszewa z prac przy odnawianiu grodu i przywilej księcia Janusza II z 1473 przenoszący Ostaszewo na prawo chełmińskie.
Po Ściborze dobra odziedziczł Paweł z Ostaszewa, cytowany w 1474, po nim jego syn Ścibor, występujący w aktach 1512 roku, zaś po tym Ściborze znów syn Paweł Ostaszewski, cytowany w dokumentach z lat 1552-1570. Paweł Ostaszewski miał z małżeństwa z Anną Gołocką syna Adama, właściciela Ostaszewa Wielkiego w 1634, ożenionego w 1604 z Eufemią Karniewską, córką Mścibora Karniewskiego, sędziego ziemskiego różańskiego i makowskiego.
Po Adamie Ostaszewskim majątek przejął jego syn, Franciszek, cytowany w Metryce Koronnej w 1658 z racji otrzymania w tymże roku nominacji na skarbnika ziemi ciechanowskiej. Franciszek Ostaszewski był żonaty dwukrotnie: najpierw z Heleną Młocką, następnie z Marianną Niszczycką, córką Zygmunta Niszczyckiego, wojewodzica bełskiego. Testamentem z 1684 Franciszek podzielił dobra między dwóch synów z pierwszego małżeństwa: Wojciecha i Jacka.
Wojciech Ostaszewski w 1681 skarbnik ciechanowski, miał z małżeństwa z Katarzyną Brodzką syna Felicjana, w 1767 skarbnika bracławskiego. Natomiast brat Wojciecha, Jacek Ostaszewski, ożeniony w 1689 z Magdaleną Kuklińską, miał syna Antoniego, urodzonego w 1696, skarbnika nurskiego w 1755, ożenionego z Barbarą Dunin Mieczyńską.
W 1754 bezpotomny Felicjan Ostaszewski przekazał majątek stryjecznemu bratu Antoniemu. Ten z kolei w 1765 roku darował dobra swemu synowi Franciszkowi Ostaszewskiemu, komornikowi ziemskiemu ciechanowskiemu, ożenionemu z Magdaleną Luboradzką, córką Stefana Luboradzkiego, wojskiego zawkrzeńskiego, sędziego i podstarościego grodzkiego ciechanowskiego.
W 1771 Franciszek Ostaszewski sprzedał Ostaszewo Wielkie podstolemu zawkrzeńskiemu Antoniemu Zielińskiemu. Tym samym, po kilkuset latach, Ostaszewo Wielkie wyszło z rąk rodziny Ostaszewskich.
_________________________________________________________________________________

W dostępnych mi herbarzach występuje Józef Ostaszewski syn Wojciecha , a wnuk w/w Franciszka Ostaszewskiego, który sprzedał Ostaszewo. Wiekowo także by się wszystko zgadzało. Jeżeli udało by mi się zdobyć akt urodzenia Józefa, to zapewne ustaliła bym czy to właśnie o nich chodzi czy jednak jest to jedynie zbieżność nazwisk i imion.

 Poniżej akt zgonu Józefa z 25 stycznia 1845 r. z Warszawy


I akt zgonu jego żony Katarzyny Ostaszewskiej z 12 października 1871 r. też z Warszawy.
 Przeżyła go 26 lat. W akcie prawdopodobnie zięć Adam Dąbrowski podał błędnie imiona rodziców Katarzyny - Józef i Katarzyna zamiast Antoni i Marianna.


To na temat Józia na dzisiaj tyle.

POWSTANIE WARSZAWSKIE - PAMIĘTAM !!!!

Powstanie Warszawskie...dwa miesiące w piwnicy.
Ja pamiętam. Mój tata miał 8 lat (1936-1992). Przez 2 miesiące wraz z moimi dziadkami ukrywał się w piwnicy domu w Warszawie. Przez ciemność do końca życia miał problemy ze wzrokiem. Nosił okulary tak mocne, że czytać mógł bez nich, a nic nie widział patrząc w oddalenie.
 To co opowiadali...czekali na Rosjan.
 Czekali, by pomogli.
 A Rosjanie byli w granicach Warszawy i czekali...by Niemcy wszystkich wybili, by spalili całą Warszawę. Mam szanować Rosjan?
Ja pamiętam, bo mnie to interesuje, ale czy interesuje to innych zapatrzonych w przyszłość, nie patrzących w przeszłość????

KTO NIE PAMIĘTA O SWOJEJ PRZESZŁOŚCI...NIE MA PRZYSZŁOŚCI.....